മഴത്തുള്ളി പ്രണയം

 

'മഴത്തുള്ളി പ്രണയം' എന്നത് ആകസ്മികമായ ഒരു കണ്ടുമുട്ടലിന്റെ മാന്ത്രികത പറയുന്ന ഒരു നോവലാണ് . ആദ്യമായി എഴുതുന്നത് കൊണ്ട് തെറ്റുകൾ ഉണ്ടാകാം .നിങ്ങളുടെ സപ്പോർട്ട് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.....

അപ്രതീക്ഷിതമായി....

കാർ ഹോണുകളുടെയും സംസ്‌കാരത്തിന്റെയും സിംഫണി അന്തരീക്ഷത്തിൽ നിറഞ്ഞിരുന്ന നഗരത്തിന്റെ തിരക്കേറിയ തെരുവുകളിൽ , വിധി  അതിന്റെ സങ്കീർണമായ വല നെയ്തു . ഒരു സ്വതന്ത്ര മനോഭാവമുള്ള ഒരു കലാകാരിയായ അനന്യ, ഒരു മൂലയിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന വിചിത്രമായ ഒരു കഫെ കണ്ടു. സാധാരണമെന്നു തോന്നിക്കുന്ന ഈ ദിവസം ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു യാത്രയുടെ തുടക്കം കുറയ്ക്കുമെന്ന് അവൾ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല .

അനന്യ കഫേയിലേക്ക് കടക്കുമ്പോൾ പുതുതായി ഉണ്ടാക്കിയ കോഫിയുടെ സുഗന്ധം അവളുടെ മൂക്കുകളെ പൊതിഞ്ഞു. അത് അവളുടെ ജിജ്ഞാസ ഉണർത്തി. കയ്യിൽ ചൂടുള്ള കപ്പുമായി അവൾ ചിന്തകളിൽ മുഴുകാൻ ശാന്തമായ ഒരിടം കണ്ടത്തിയ സന്തോഷത്തിലായിരുന്നു അവൾ. ചൂടുള്ള കോഫിയിൽ നിന്ന് വരുന്ന ആ ഇളം ഗന്ധം ആസ്വതിച് പതിയെ അവൾ അവളുടെ സ്വപ്നങ്ങളിലേക്ക് പാറി പറന്നു. അവൾ  അറിയാതെ, ആകർഷകമായ ഒരു പുഞ്ചിരിയുമായി ഒരു കരിസ്മാറ്റിക് മ്യൂസിഷ്യൻ അർജുൻ കുറച്ചകലെയുള്ള മേശകൾക്കപ്പുറത് ഇരുന്നു.

 സ്വന്തം സ്വപ്നങ്ങളിൽ മുഴുകിയിരുന്ന അനന്യയുടെ കൈകളിൽ നിന്ന് കോഫി അറിയാതെ നിലത്തേക്ക് വീണു. സ്വപ്നലോകത്തിൽ നിന്ന് ഞെട്ടിയുണർന്ന അനന്യയുടെയും പെട്ടെന്ന് കപ്പ് വീണ ശബ്ദം കേട്ട ഭാഗത്തേക്ക് നോക്കിയ അർജുനന്റെയും കണ്ണുകൾ തമ്മിലുടക്കി. ഈ നാണക്കേടിൽ അനന്യ നിന്ന് പതറുന്നത് കാണുന്ന അർജുൻ ഒരു ആശ്വാസകരമായി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിക്കുകയും അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വരുകയും തായെക്ക് ഒലിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന കോഫി തുടക്കാൻ ഒരു നാപ്കിൻ അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടി. അവരുടെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും ഉടക്കി.

 അവർ പെട്ടെന്നു തന്നെ അത് വൃത്തിയാക്കി.അവൾ അവനെ നന്ദിപൂർവ്വം ഒന്ന് നോക്കി 'താങ്ക്സ്' പറഞ്ഞു അവൾ സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തി. രണ്ടാളും ഒരേ ഫീൽഡ് ആയതുകൊണ്ട് അവർ പെട്ടെന്ന് കൂട്ടായി. അനന്യ അവളുടെ കലകളെ കുറിച്‌ വാതോരാതെ സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരിന്നു അർജുൻ അവന്റെ സംഗീതാനുഭവങ്ങളും.അവർ തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണം നീണ്ടു നീണ്ടു പോയി,ഒരു ജീവിതകാലം മുഴുവൻ വേർപിരിഞ്ഞ ശേഷം അവർ വീണ്ടും ഒന്നിച്ച പോലെ ആയിരുന്നു രണ്ടാൾക്കും തോന്നിയത്. സംഗീതവും കലയും പെട്ടെന്നു ഒന്നിക്കുന്ന പോലെ അവർക്കിടയിലെ ബന്ധവും പെട്ടെന്ന് ഒന്നിച്ചു,അവരുടെ ഓരോ വാക്കുകളും  വായുവിൽ താളത്തിൽ നൃത്തം ചെയ്ത കൊണ്ടിരിന്നു. അവർ അവരുടെ ഫ്യൂച്ചറും അവരുടെ താൽപര്യങ്ങളും അവരുടെ കഥകൾ കൈമാറുമ്പോൾ ആ കഫെയിൽ ചിരി നിറഞ്ഞിരുന്നു.  

അവരുടെ സംസാരം മണിക്കൂറുകൾ കടന്നുപോയികൊണ്ടിരുന്നു.അനന്യ പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റ് "സമയം ഏറെ വൈകി ഞാൻ പോട്ടെ" എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് അർജുനും വാച്ചിലേക്ക് നോക്കിയത് "ശെരിയാ" എന്ന് പറഞ്ഞു അവനും എഴുന്നേറ്റു.ബൈ പറഞ്ഞു അനന്യ നടന്നു പോകുന്നത് അർജുൻ നോക്കിനിന്നു. അതുവരെ അവരുടെ ചിരിയുടെ പ്രതിധ്വനികളും അവരുടെ വളർന്നുവരുന്ന ബന്ധത്തിന് കൂട്ട് നിന്ന ലോകം അതിന്റെ ഊഷ്മളത മാത്രം അവശേഷിപ്പിച്ചു അതിന്റെ പഴയ സ്ഥിതിയിലേക്കെന്നെ മാഞ്ഞു പോലെ തോന്നി അവൻ.ആ കഫെയിൽ, കാപ്പിയുടെ സൌരഭ്യത്തിനും സംഭാഷണത്തിന്റെ മൃദുവായ മൂളലിനും ഇടയിൽ, അവരുടെ ജീവിതം ഇഴചേർന്നു, അതിരുകൾക്കപ്പുറം അവരുടെ ആത്മാവിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ സ്പർശിക്കുന്ന ഒരു പ്രണയകഥയ്ക്ക് വേദിയൊരുക്കി.

പ്രണയത്തിന്റെ അഭിനിവേശം, വളർച്ച, വാരിവർത്തനത്തിന്റെ ശക്തി എന്നിവയാൽ വികസിക്കുന്ന ഒരു കഥയുടെ തുടക്കം ആണ് ഈ അസാധാരണമായ കണ്ടുമുട്ടൽ എന്ന് അവർക്കറിയില്ലായിരുന്നു.